„Sakra­ment namaszczenia chorych jest jednym z siedmiu sakramentów Nowego Testamentu, ustanowionym przez Chrystusa, naszego Pana. Wspomina o nim św. Marek (Mk 6, 13), lecz poleca go wiernym i ogłasza Apostoł Jakub, brat Pana. Mówi on: „Choruje ktoś wśród was? Niech wezwie kapłanów Kościoła i niech modlą się nad nim namaszczając go olejem w imię Pańskie. Modlitwa płynąca z wiary wybawi chorego i ulży mu Pan. A jeśliby był w grzechach, będą mu odpuszczone”. (Jk 5,14—15).

Sakrament ten udziela choremu łaski Ducha świętego, która pomaga całemu człowiekowi do zbawienia, a mianowicie umacnia ufność w Bogu, uzbraja przeciw pokusom szatana i trwodze śmierci. Dzięki tej pomocy chory może nie tylko znosić dolegliwości choroby, ale także je przezwyciężać i odzyskiwać zdrowie, jeżeli jest to pożyteczne dla zbawienia jego duszy. Jeżeli jest to potrzebne, namaszczenie odpuszcza grzechy i staje się dopełnieniem chrześcijańskiej pokuty” (Sakramenty chorych – obrzędy).

Sprawowanie tego sakramentu polega na tym, że kapłan po włożeniu rąk na głowę chorego, modląc się z wiarą namaszcza jego czoło i dłonie poświęconym olejem.

Namaszczenia chorych można udzielić wiernemu, który znajdzie się w niebezpieczeństwie śmierci na skutek choroby lub podeszłego wieku. Sakrament ten można powtarzać, jeśli chory po przyjęciu namaszczenia wyzdrowiał i ponownie zachorował albo w czasie trwania tej samej choroby nastąpiło poważne pogorszenie. Najbliżsi powinni zachęcać tych członków swojej rodziny, którzy znajdą się w takiej sytuacji, do przyjęcia tego sakramentu. Należy wystrzegać się złego zwyczaju odkładania przyjęcia tego świętego znaku.

W razie potrzeby można o każdej porze poprosić kapłana do chorego.

Systematyczną opieką duszpasterską otaczam chorych, którzy o to poproszą,  odwiedzając ich co miesiąc. Chorzy mogą wtedy przystąpić do sakramentu pokuty, przyjąć  sakrament namaszczenia oraz Komunię Świętą. Chorych odwiedzam w pierwszy piątek miesiąca od godz. 8.00.

Należy wtedy przygotować:
1. Stolik nakryty białym obrusem lub godne miejsce na Najświętszy Sakrament.
2. Krzyżyk, dwie świece, które zapala się po przyjściu kapłana, oraz  naczynie z wodą święconą i kropidło.
3. Uczestniczyć wraz z chorym w modlitwie i obrzędach (wyłączając spowiedź).